Sərt, yandırıcı və dərhal otağı yanmış bir işıqla dolduran qırmızı partlayış. Vinilin kəsici, sintetik səsi və albalının qatı, acımtıl şirəsi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qırmızı və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və yapışqandır. Kök toxumlarının torpaqlı pudrası mühiti dərindən dumanlandırır.
Qızılgülün dolğun ləçəkləri balın bişmiş şəkərində və labdanumun yapışqan qatranında əriyərək rəngsizləşir. Xam dərinin heyvani sürtünməsi havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edir. Kompozisiya yanmış plastikin və tünd meyvə nektarının rəqabəti üzərində qurulub. Mühit dərindən statik və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır.
Zəfəranın metalik acılığı və stiraksın dumanlı istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış dərinin, acı albalı tozunun və ağır balın səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
