Sərt, yandırıcı və dərhal otağı mineral bir işıqla dolduran ağır bir kütlə. Vetiverin nəm kökləri və paçulinin nəm torpaqlığı otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. Muskat qozunun acı tozu havanı dərindən fiziki və kəsici edir. Rənglər tünd bürünc və boz çalarlara bürünür. Hava dərindən sürtünməli və qurudur.
Naringinin amansız turşuluğu və səndəl ağacının hamar səthi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Java vetiverinin tüstülü rütubəti havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Paçulinin mineral rütubəti kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla sitrus turşuluğu azalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və təmiz dərinin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanır.
