Dərinin kobud, mineral teksturası və ədviyyatların yandırıcı istiliyi otağı parçalayır. Bu, quru və kəskin bir mühitdir. Paçulinin nəm kökləri dərhal mərkəzə keçir. Hava dərindən quru və bitki hissəcikləri ilə doludur. İşıq sönükdür.
Zəfəranın metalik kəskinliyi və ud ağacının dumanlı rütubəti dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Mühit son dərəcə sabit və dərindir. Kölgələr sərtdir. Səthdə kiçik mineral cızıqlar yaranır.
İstilik tədricən azalır. Rütubət tədricən çəkilir. Dəridə yalnız kobud dərinin və mineral tozun boş cızıqları qalır. Sonda yalnız təmiz dərinin sükutu qalır.
