Tünd, yağlı və otağı sürətlə qapayan bişmiş ağ çiçək qızdırması. Freziyanın şüşə kimi aydınlığı və şirin noxudun yaşıl səsi dərhal nerolinin acımtıl, sabunlu ləçəkləri içində boğulur. Bu fərahlıq yaşıl deyil, dərhal isinən, rəngsiz, lakin dərindən qatı bir nektardır. Otaq daralır, hər şey ağ ləçəklərin əzilmiş şirəsi ilə tündləşir. Hava dərindən sürtünməli və kosmetikdir.
Qardeniyanın həddindən artıq dolğun, nəm ağlığı tuberozanın yağlı, laktonik ağırlığı ilə toqquşur. Çiçəksilik genişlənmir; o, havada asılı qalan, ağır və nəfəs almağı ləngidən tozlu, heyvani bir bulud kimi dəriyə çökür. Kəşmir ağacının sintetik, qızdırıcı toxuması bu ağ ləçəkləri dərindən qurudur. Nektarın şirinliyi dərindən fiziki və məxməridir. İşıq azalır.
Ambroxanın süni duzluluğu və ənbərin isti heyvani nəfəsi bu çiçək kütləsini yerə möhürləyir. Vanil və səndəl ağacının əriyən şirinliyi kompozisiyanın sonunu dərhal dondurur. Sonda dəri üzərində yalnız bişmiş tuberozanın, isti qardeniyanın və tozlu kəşmirin quru, dərindən şirin və heyvani izi quruyur. Rənglər donuqlaşır və hərəkətsizliyə təslim olur.
