Marakuyanın yapışqan rütubəti və dərinin kobud teksturası dərini abrupt şəkildə parçalayır. Dağ havasının süni soyuqluğu mərkəzə intrüziv şəkildə daxil olur. Hava dərindən nəm və sərtdir. İşıq parlaqdır. Heç bir balans yoxdur.
Səthdə süni bir gərginlik var. Zəfəranın metalik kəskinliyi mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası kələ-kötürdür. Heç bir keçid yumşaq deyil. Tozağacının dumanlı qatılığı fonu tamamlayır.
Kəskinlik qəfildən artır. Rütubət dərinin üzərində parçalanmış şəkildə qalır. Sonda yalnız yanmış dərinin və soyuq mineralın kəsici ağırlığı qalır. Maddə stabilləşmir.
