Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qızılı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Darçının acı, yandırıcı tozu və ud ağacının tüstülü sərtliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qızılı və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Xam dərinin heyvani sərtliyi və qızılgülün dolğun ləçəkləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Şaftalının bişmiş şirəsi bu istiliyin içində sürətlə buxarlanır. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Kompozisiya yanmış ağacların və acı darçın tozunun rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir.
Səndəl ağacının hamar səthi və ənbərin mineral istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı darçın tozunun və tünd dərinin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
